نامه هایی از هستی...

هرگز سعی نکن دنبال اشتباهاتش باشی...!!!

چه از طرف ادمای عاقل.

چه از طرف ادمای احمق.

هرگز کلمه ای گفته نمیشه که برای شنونده ی اون معنایی نداشته باشه...

اینه که  خودت باشی ... .هیچ چیزی رو نباید به کسی ثابت کنی.

دیگه وقتش رسیده

                    همیشه یه راهی هست...

فکر کردم اگه درباره اش با توام صحبت کنم ، برات جالبه.

روح متعالی:(( هستی دوست داشتنی ، برای چیزهایی که دارم سپاسگزارم ، ولی زندگی شخت شده و نمی دونم چی کار بکنم.))

هستی:(( زندگی همون جوریه که فکر می کنی.اگه فکر می کنی سخته ،سخته.))

روح متعالی:(( متشکرم از اینکه به من توجه داریو به فکره نیازهام هستی ،اما هنوز احساس سردرگمی می کنم.))

هستی:(( عزیزترینم،تمام زمانی که از طریق احساساتت با تو حرف می زنم،همراه توام.

برو و شاد باش،اما مواظب چیزهایی که می گی و چیزهایی که بهش فکر می کنی هم باش.از به زبان اوردن چیزهایی که دوست نداری،خودداری کن.))

روح متعالی:(( فکر می کنم متوجه شدم.وقتی حس می کنم که تو با منی، همه چیز عالیه.فقط بعضی وقت ها نمی دونم که راه درست رو انتخاب کردم یا نه.))

هستی:(( فرزندم،نجاتت تضمین شده،تورو دوست دارم و همیشه به تو افتخار می کنم،ولی اگه بگی که نمی دونی ، نمی دونی.))

روح متعالی:(( می دونم! می دونم! من کاملم! می دونم باید چی کار بکنم! فقط زندگی سخت شده...))

و این گفت وگو همین طور ادامه داره...

تجلی باورهای محدود کننده ت هستن.

 یه کم درباره اش فکر کن....

اینه که انتخاب کردی دوستی و محبتت رو کجا صرف کنی.

هیچ کس تو این دنیا نیست که ارزوی محبتت رو نداشته باشه...

تقلا برای جست وجو و فکر نبودنشه که اون رو از جلوی چشمات پنهان می کنه.

۱۴...وقتی به چیزی یا کسی میرسی ، درباره ش قضاوت میکنی...

خوب ، بد یا زشت... .بعدش فکر می کنی که اون باعث عوض شدن حس و حالت شده.

رها کن !!!

سختی ها ... بخشی از هر سفر خطرناکن. تنها کاری که باید بکنی اینه که وانمود کنی که بیدار شدی و بعدش راه رو به سوی هر چیزی که می خوای ، پیدا کنی... . 

احتمالا دیگه هیچی برات مهم تر از این نیست که به دیگران هم  کمک کنی تا اونها هم به جایی که رسیدی ، برسن.

اول سراغ کی میری؟ بهش چی میگی؟ چیکار میکنی؟چه جوری چیزی رو که پیدا کردی بهش نشون میدی؟

بهتره از همین حالا تمرین کنی...